Η ελληνική αγορά ηλεκτρονικού εμπορίου μπαίνει στο 2026 με μια «διπλή» εικόνα: από τη μία, ο online τζίρος έχει γίνει πια κανονική συνθήκη για τους καταναλωτές· από την άλλη, πολλές επιχειρήσεις ακόμη δεν έχουν περάσει από το επίπεδο της απλής ψηφιακής παρουσίας στο επίπεδο της πραγματικής εμπορικής αξιοποίησης. Χαρακτηριστικό είναι ότι, στο δείγμα επιχειρήσεων (10+ εργαζόμενοι) της ΕΛΣΤΑΤ, το 2025 οι online παραγγελίες (website/app/EDI) αντιστοιχούσαν σε 36,1 δισ. ευρώ, περίπου 9,5% του συνολικού τζίρου, ενώ μόνο το 25,8% των επιχειρήσεων δήλωσε ότι έλαβε τέτοιες παραγγελίες.
Κοινώς: υπάρχει αγορά, υπάρχει χρήμα, υπάρχει ζήτηση — αλλά δεν είναι όλοι μέσα στο παιχνίδι. Και το παιχνίδι σκληραίνει. Το 2026, το e-commerce στην Ελλάδα δεν θα κριθεί από το «αν έχεις e-shop», αλλά από το αν μπορείς να σταθείς σε περιβάλλον πλατφορμών, να παραδώσεις γρήγορα και φθηνά, να κλείσεις την πληρωμή χωρίς τριβές, να αξιοποιήσεις σωστά την τεχνητή νοημοσύνη και να χτίσεις εμπιστοσύνη με κανόνες που γίνονται όλο και πιο αυστηροί.
Ακολουθούν οι 5 τάσεις που —κατά πάσα πιθανότητα— θα καθορίσουν τον επόμενο χρόνο στην ελληνική αγορά.
1) Από το «δικό μου e-shop» στο «ορατότητα παντού»: marketplaces, σύγκριση τιμών και πόλεμος περιθωρίων
Το 2026 θα είναι χρονιά «πλατφορμοποίησης». Όχι γιατί πεθαίνουν τα ανεξάρτητα e-shops, αλλά γιατί το σημείο εκκίνησης του καταναλωτή είναι όλο και συχνότερα το marketplace, η μηχανή αναζήτησης και το mobile feed — και όχι η αρχική σελίδα ενός καταστήματος.
Στην Ελλάδα, η εικόνα είναι ήδη ξεκάθαρη: το οικοσύστημα του Skroutz λειτουργεί ως βαρόμετρο της online ζήτησης και δείχνει μετατόπιση προς κατηγορίες υψηλής συχνότητας (π.χ. υγεία/ομορφιά, σπίτι-κήπος, τεχνολογία), ενώ το “AI assistant” και οι υπηρεσίες εμπειρίας αγοράς μπαίνουν πια στο κέντρο της απόφασης.
Η συνέπεια για τις επιχειρήσεις είναι ωμή: όποιος δεν “κερδίζει” στο ράφι της πλατφόρμας, πληρώνει το τίμημα σε traffic και conversions. Και όποιος μπαίνει, μπαίνει σε περιβάλλον συνεχούς σύγκρισης τιμών — άρα πιέζονται τα περιθώρια κέρδους. Η διαφοροποίηση (εξυπηρέτηση, εγγύηση, ταχύτητα παράδοσης, πολιτική επιστροφών, αξιοπιστία) θα μετράει περισσότερο από το «έχω 100 προϊόντα παραπάνω».
2) Η παράδοση γίνεται προϊόν: lockers, pick-up points, «σε λιγότερο από μία ώρα» και επιστροφές χωρίς πονοκέφαλο
Αν το 2020–2023 η μάχη ήταν “να παραδώσουμε”, το 2026 θα είναι “πώς παραδίδουμε” — και “πώς παίρνουμε πίσω” (επιστροφές). Τα logistics δεν είναι υποστήριξη. Είναι marketing.
Το δίκτυο lockers μεγαλώνει με ρυθμούς που αλλάζουν τον χάρτη: η BOX NOW έχει αναπτύξει δεκάδες χιλιάδες θυρίδες και χιλιάδες σημεία, με στόχους επέκτασης που δείχνουν πόσο στρατηγικό θεωρείται το last mile. Παράλληλα, τα pick-up points παίζουν ολοένα μεγαλύτερο ρόλο: η Skroutz έχει αναφέρει ότι σημαντικό κομμάτι των παραγγελιών της last mile κατευθύνεται σε Skroutz Points, ενώ το δίκτυο αριθμεί χιλιάδες σημεία και επεκτείνεται.
Το τρίτο κομμάτι είναι το “fast delivery” (grocery και όχι μόνο). Κινήσεις στον χώρο των σούπερ μάρκετ και των πλατφορμών διανομής δείχνουν ότι η παράδοση «σε λιγότερο από μία ώρα» μπαίνει ως προσδοκία σε περισσότερες κατηγορίες.
Για τα ελληνικά e-shops, το μήνυμα είναι απλό: το 2026 δεν αρκεί να γράφεις “παράδοση 1–3 ημέρες”. Θέλεις επιλογές (locker, κατάστημα, κατ’ οίκον), πλήρη ιχνηλάτηση, ξεκάθαρα κόστη και επιστροφές που δεν κάνουν τον πελάτη να σε μισήσει. Όποιος κάνει τον πελάτη να νιώθει ότι «το έχω υπό έλεγχο», κερδίζει επαναληψιμότητα.
3) Checkout χωρίς τριβές: instant payments, pay-by-bank, BNPL και μάχη για χαμηλότερο κόστος πληρωμών
Το καλάθι δεν χάνεται μόνο από την τιμή. Χάνεται από την τριβή. Και το 2026 είναι χρονιά όπου οι πληρωμές στην Ευρωζώνη γίνονται πιο «άμεσες» με τρόπο θεσμικό, όχι απλώς τεχνολογικό.
Η ευρωπαϊκή ρύθμιση για τα instant payments έχει συγκεκριμένα ορόσημα για την Ευρωζώνη (υποχρέωση λήψης instant, ισοτιμία χρεώσεων, αποστολή instant και “verification of payee” με deadlines μέσα στο 2025). Αυτό μεταφράζεται σε ένα περιβάλλον όπου οι άμεσες μεταφορές και οι πιο ασφαλείς ροές πληρωμής γίνονται νέο default.
Δίπλα σε αυτό, ανεβαίνει η λογική του “buy now, pay later” (BNPL): όχι ως μόδα, αλλά ως εργαλείο μετατροπών και αύξησης μέσης αξίας παραγγελίας — ειδικά σε κατηγορίες με υψηλότερο ticket. Και ταυτόχρονα έρχεται πιο καθαρό ρυθμιστικό πλαίσιο σε επίπεδο ΕΕ για την προστασία καταναλωτή στο consumer credit που «αγγίζει» και τα BNPL μοντέλα.
Το 2026, όποιος πουλάει online στην Ελλάδα θα πρέπει να κοιτάει το checkout σαν “προϊόν”: πόσα βήματα, πόση εμπιστοσύνη, πόσες επιλογές, πόσο κόστος ανά συναλλαγή, πόσο fraud. Οι μεγάλοι θα επενδύσουν σε optimization και πολλαπλές μεθόδους πληρωμής. Οι μικρότεροι θα χρειαστούν «έτοιμες» λύσεις που μειώνουν τριβή χωρίς να αυξάνουν ρίσκο.
4) AI παντού — αλλά με κανόνες: προσωποποίηση, εξυπηρέτηση, αποθέματα, τιμές (και συμμόρφωση)
Το 2026, η τεχνητή νοημοσύνη θα πάψει να είναι «κουβέντα» και θα γίνει γραμμή παραγωγής: αυτοματοποίηση περιεχομένου, προτάσεις προϊόντων, εξυπηρέτηση πελατών, πρόβλεψη ζήτησης, διαχείριση αποθέματος, δυναμική τιμολόγηση, ανίχνευση απάτης.
Η Ελλάδα δεν είναι ακόμα “AI-first” στις επιχειρήσεις: η ΕΛΣΤΑΤ καταγράφει ότι ένα σχετικά μικρό ποσοστό επιχειρήσεων με πρόσβαση στο internet χρησιμοποιεί AI για κάποια επιχειρησιακή χρήση, με εφαρμογές που αφορούν marketing/sales, διαδικασίες και ασφάλεια. Όμως στην πλευρά της αγοράς/πλατφόρμων, η κατεύθυνση είναι ήδη εμφανής: “AI assistants” που επηρεάζουν το καλάθι, προσωποποιημένες προτάσεις και εμπειρία αγοράς ως ανταγωνιστικό πλεονέκτημα.
Και εδώ μπαίνει ο δεύτερος μεγάλος παράγοντας: ρύθμιση. Ο EU AI Act έχει χρονοδιάγραμμα με πλήρη εφαρμογή το καλοκαίρι του 2026 (με επιμέρους υποχρεώσεις να έχουν ήδη ξεκινήσει νωρίτερα). Για ένα e-shop αυτό σημαίνει πρακτικά: έλεγχος για το τι αυτοματοποιείς, πώς ενημερώνεις τον χρήστη, τι δεδομένα χρησιμοποιείς, πώς αποφεύγεις “μαύρα κουτιά” σε κρίσιμες αποφάσεις, πώς κρατάς audit trails όταν χρειάζεται.
Το 2026, οι επιχειρήσεις που θα βγουν μπροστά δεν θα είναι εκείνες που «έβαλαν ένα chatbot». Θα είναι εκείνες που έκαναν την AI να δουλεύει στα παρασκήνια (λειτουργικά) και μπροστά (εμπειρία) με τρόπο που δεν τις εκθέτει νομικά ή reputationally.
5) Εμπιστοσύνη και δίκαιο παιχνίδι: διαφάνεια, συμμόρφωση, «κινεζικά» δέματα και το νέο ρυθμιστικό κλίμα
Το e-commerce ζει και πεθαίνει στην εμπιστοσύνη. Και το 2026 θα έχει περισσότερη ένταση γιατί “μπαίνουν κανόνες” από δύο πλευρές:
Πρώτον, οι πλατφόρμες και τα marketplaces στην ΕΕ λειτουργούν ήδη σε περιβάλλον Digital Services Act, με υποχρεώσεις για παράνομο περιεχόμενο/προϊόντα, διαφάνεια, ιχνηλασιμότητα εμπόρων και μηχανισμούς αναφοράς. Αυτό θα πιέσει όλους: και τις πλατφόρμες, και τους εμπόρους που ανεβάζουν καταχωρίσεις, και όσους παίζουν στα όρια με “γκρίζες” πρακτικές.
Δεύτερον, υπάρχει πολιτική πίεση για τα χαμηλής αξίας δέματα από εκτός ΕΕ και τις ασιατικές πλατφόρμες, λόγω ανταγωνισμού και ελέγχων. Είναι ενδεικτικό ότι σε ευρωπαϊκό επίπεδο συζητούνται μέτρα (όπως handling fee) και ο εμπορικός κόσμος πιέζει για επίσπευση, ενώ καταγράφεται ισχυρή διείσδυση κινεζικών πλατφορμών στο e-commerce.
Για την ελληνική αγορά, αυτό μεταφράζεται σε δύο εξελίξεις που τρέχουν παράλληλα: (α) αυστηρότερο πλαίσιο για να «καθαρίσει» το παιχνίδι και (β) ακόμα μεγαλύτερη πίεση τιμών όσο οι καταναλωτές κυνηγούν προσφορές. Όποιος ελληνικός παίκτης θέλει να σταθεί, πρέπει να επενδύσει στη διαφάνεια (όροι, εγγυήσεις, επιστροφές), στην αξιοπιστία (χρονοδιαγράμματα, εξυπηρέτηση) και στην πραγματική αξία (όχι μόνο “φθηνά”, αλλά “σίγουρα”).
Πού θα κριθεί το 2026
Το 2026 δεν θα είναι «η χρονιά που όλοι θα ανοίξουν e-shop». Θα είναι η χρονιά που θα ξεχωρίσουν οι ώριμοι από τους περιστασιακούς: αυτοί που καταλαβαίνουν ότι η online πώληση είναι σύστημα (προϊόν–τιμή–διανομή–πληρωμή–εμπειρία–συμμόρφωση) και όχι απλώς ένα site με καλάθι.
Η ελληνική αγορά έχει περιθώριο να μεγαλώσει, γιατί ακόμη υπάρχει κενό υιοθέτησης από επιχειρήσεις — τα νούμερα το δείχνουν καθαρά. Αλλά ο επόμενος χρόνος θα είναι λιγότερο «ρομαντικός» και περισσότερο αδυσώπητος: περισσότερη πλατφόρμα, περισσότερα logistics, πιο απαιτητικό checkout, AI που ή θα σε απογειώσει ή θα σε εκθέσει, και κανόνες που δεν σε αφήνουν να κάνεις τον έξυπνο.