Του Simeon Bochev*
Αμέσως μετά την ανακοίνωση του Σχεδίου Δράσης για την Τεχνητή Νοημοσύνη του Προέδρου Τραμπ, η Κίνα δημοσίευσε ένα παγκόσμιο σχέδιο δράσης για την τεχνητή νοημοσύνη, ζητώντας διεθνή συνεργασία πάνω στην ανάπτυξη και τη ρύθμιση της τεχνολογίας. Το σχέδιο της Κίνας, που ανακοινώθηκε στο ετήσιο Παγκόσμιο Συνέδριο Τεχνητής Νοημοσύνης που διοργανώνεται από το κράτος, επικεντρώθηκε στον τρόπο με τον οποίο η Κίνα σχεδιάζει να συνεργαστεί με τον Παγκόσμιο Νότο για την προώθηση των προτύπων τεχνητής νοημοσύνης σε όλο τον κόσμο.
Είναι αναμφισβήτητο ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα έχει σημαντικό αντίκτυπο στην οικονομία μας. Αλλά υπάρχει πάντα η πιθανότητα να αποδειχθεί άλλη μια φούσκα. Έζησα την επέκταση του διαδικτύου της δεκαετίας του ’90 και η τεχνητή νοημοσύνη οδεύει προς το να γίνει πολύ μεγαλύτερη, πιο ανατρεπτική και πιο αποτελεσματική. Η τεχνητή νοημοσύνη έχει τη δυνατότητα να επηρεάσει κάθε άνθρωπο και κάθε εταιρεία στον κόσμο. Για να το πετύχουμε αυτό και για να διασφαλίσουμε ότι οι δυτικές αξίες θα τροφοδοτούν την υιοθέτηση της τεχνητής νοημοσύνης, έχουμε τρία μεγάλα πράγματα να διορθώσουμε προτού η τεχνητή νοημοσύνη γίνει το «νέο διαδίκτυο» που θα αλλάξει κάθε αλληλεπίδραση που έχουμε.
Η πρόσβαση σε κρίσιμες υποδομές τεχνητής νοημοσύνης παρεμποδίζεται από τα ακόλουθα θεμελιώδη προβλήματα: συντριπτικό κόστος, ακραία συγκεντροποίηση και ανεπαρκές δυναμικό. Το Σχέδιο Δράσης για την Τεχνητή Νοημοσύνη των ΗΠΑ το διατύπωσε ως εξής: «Επί του παρόντος, μια εταιρεία που επιδιώκει να χρησιμοποιήσει υπολογιστική μεγάλης κλίμακας πρέπει συχνά να υπογράφει μακροπρόθεσμα συμβόλαια με hyperscalers – πολύ πέρα από την οικονομική εμβέλεια των περισσότερων ακαδημαϊκών και πολλών νεοσύστατων επιχειρήσεων». Επιπλέον, τα τέλη μεταφοράς δεδομένων, το κόστος που αντιμετωπίζει μια εταιρεία όταν μεταφέρει τα δικά της δεδομένα από ένα σύστημα cloud, στραγγαλίζουν τον ανταγωνισμό δημιουργώντας τεχνητά εμπόδια που δεν έχουν καμία σχέση με τα τεχνικά πλεονεκτήματα.
Ένα από τα πράγματα που έκαναν το διαδίκτυο ανοιχτό σε όλους ήταν το κοινό πρότυπο TCP/IP, που επιτρέπει σε οποιονδήποτε υπολογιστή να επικοινωνεί με οποιονδήποτε άλλο υπολογιστή. Αυτή η δυνατότητα σύνδεσης εκτός του (τότε) περιφραγμένου «κήπου» της AOL άνοιξε νέες επιχειρηματικές χρήσεις, ενώ η δημιουργικότητα άνθισε και οι δυνατότητες βελτιώθηκαν ραγδαία.
Αν θέλουμε η τεχνητή νοημοσύνη να αναπτυχθεί και να επιτύχει όπως το διαδίκτυο, χρειαζόμαστε τα παγκόσμια πρότυπα και την ανοιχτή ανταλλαγή που μπορούν να κάνουν την πρόσβαση σε αυτήν τόσο εύκολη όσο η αποστολή ενός πακέτου από τον έναν υπολογιστή στον άλλο. Το Πεκίνο έχει ήδη δημοσιεύσει πολλά σχέδια δράσης που βοηθούν στην παροχή άμεσων επιδοτήσεων σε εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης και στη διάθεση τεράστιων συνόλων δεδομένων σε εθνικούς «πρωταθλητές» μέσω συμπράξεων δημόσιου-ιδιωτικού τομέα, παρέχοντας κοινές προσεγγίσεις για τις κινεζικές εταιρείες. Η κινεζική κυβέρνηση ανακοίνωσε ένα κρατικό ανταλλακτήριο για την καταλογογράφηση και την εμπορία υπολογιστικής. Εδώ και πολύ καιρό, η κατακερματισμένη προσέγγιση της Αμερικής και η έλλειψη εθνικής στρατηγικής έχει θέσει σε κίνδυνο την τρέχουσα ηγεσία μας στην τεχνητή νοημοσύνη. Θέτοντας τα πρότυπα που θα μας βοηθήσουν να παραμείνουμε μπροστά στην τεχνητή νοημοσύνη, μπορούμε να δημιουργήσουμε το είδος των λύσεων που βασίζονται στην αγορά και θα φέρουν γρήγορα τη δύναμη της αμερικανικής τεχνητής νοημοσύνης σε μεγαλύτερο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού.
Τα 1940s, τα 1960s, τα 1990s και σήμερα
Πριν από το διαδίκτυο, μπορούμε να κοιτάξουμε πιο πίσω στην εποχή του mainframe και τη μετάβαση στον υπολογιστή. Τη δεκαετία του 1940, η υπολογιστική ισχύς ήταν τόσο ακριβή που μόνο οι κυβερνήσεις μπορούσαν να την αντέξουν οικονομικά, στεγάζοντας μηχανήματα μεγέθους δωματίου σε υπόστεγα και συνεργαζόμενες με πανεπιστήμια για πρόσβαση. Σήμερα, το κινητό τσέπης είναι πιο ισχυρό από εκείνους τους πρώτους υπερυπολογιστές. Τι άλλαξε; Η IBM ηγήθηκε της εμπορικής εκμετάλλευσης του hardware υπολογιστών, ενώ παράλληλα έχτιζε μια κερδοφόρα επιχείρηση. Η Microsoft και το Linux δημιούργησαν πρότυπα λειτουργικών συστημάτων. Αυτές οι αλλαγές ξεκίνησαν εδώ και δεκαετίες, αλλά η σημερινή τεχνολογία κινείται πολύ πιο γρήγορα και απαιτεί ταχύτερη απόκριση για να παραμείνει ανταγωνιστική.
Σήμερα, η τεχνητή νοημοσύνη βρίσκεται εκεί που βρισκόταν η πληροφορική τη δεκαετία του 1960 – ισχυρή αλλά προσβάσιμη μόνο σε όσους διαθέτουν τεράστιους πόρους. Χρειαζόμαστε τη δική μας επανάσταση των υπολογιστών IBM, για την τεχνητή νοημοσύνη αυτή τη φορά, με ανοιχτά πρότυπα και ανταλλαγές, ώστε να μπορέσουμε να κινηθούμε το συντομότερο δυνατό για να κερδίσουμε τον παγκόσμιο πόλεμο για την τεχνητή νοημοσύνη.
Αυτή η μετατόπιση δεν θα συμβεί μόνο μέσω κυβερνητικής εντολής, ούτε και θα έπρεπε να γίνει έτσι. Απαιτεί δυνάμεις της αγοράς που καθοδηγούνται από ανοιχτά πρότυπα που καθιστούν τους πόρους της τεχνητής νοημοσύνης πραγματικά προσβάσιμους και διαλειτουργικούς. Όταν οι εταιρείες μπορούν εύκολα να συγκρίνουν τις επιλογές υπολογιστικής και να μεταφέρουν το φόρτο εργασίας μεταξύ παρόχων, ο ανταγωνισμός θα οδηγήσει σε τιμές που προάγουν την αποτελεσματικότητα της αγοράς και θα βελτιώσει τις υπηρεσίες. Όταν οι προγραμματιστές μπορούν να έχουν πρόσβαση σε τυποποιημένες υποδομές τεχνητής νοημοσύνης χωρίς μήνες προηγούμενου σχεδιασμού, η καινοτομία επιταχύνεται.
Αυτή η προσέγγιση εξυπηρετεί τα στρατηγικά συμφέροντα της Αμερικής. Όταν οι σύμμαχοί μας και οι αντίπαλοί μας μπορούν εύκολα να υιοθετήσουν πρότυπα και υποδομές τεχνητής νοημοσύνης που έχουν αναπτυχθεί στις ΗΠΑ, ενισχύουμε ολόκληρο το οικοσύστημα της δημοκρατικής τεχνολογίας. Η κίνηση του Προέδρου Τραμπ να επιτρέψει στην Κίνα να αγοράσει επεξεργαστές NVIDIA H20 μας βοηθά μακροπρόθεσμα, επειδή βοηθά στην ενθάρρυνση των Κινέζων προγραμματιστών να βασιστούν στην αμερικανική τεχνολογία. Όταν οι αντίπαλοι βασίζονται σε μια αμερικανική τεχνολογική στιβάδα, αποκτούμε επιρροή πολύ πέρα από αυτήν που μπορούν να επιτύχουν οι έλεγχοι των εξαγωγών, προωθώντας παράλληλα τις δημοκρατικές μας αξίες.
Η κυβέρνηση έχει εδώ έναν ρόλο για να διασφαλίσει την ανταγωνιστική λειτουργία των αγορών. Τα στρατηγικά υπολογιστικά αποθέματα θα μπορούσαν να παρέχουν ικανότητα έκτακτης ανάγκης κατά τη διάρκεια κρίσεων, παρόμοια με τα στρατηγικά αποθέματα πετρελαίου. Οι πολιτικές προμηθειών -ιδίως των κυβερνητικών προμηθειών- μπορούν να δώσουν προτεραιότητα στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις έναντι των συγκεντροποιημένων παρόχων. Η ανάπτυξη προτύπων μπορεί να αποτρέψει το είδος του κατακερματισμού που ιστορικά παρεμπόδιζε την αμερικανική τεχνολογική ηγεσία.
Τώρα είναι η ώρα για άμεση δράση
Ο Πρόεδρος Τραμπ έχει υποσχεθεί να διατηρήσει την Αμερική ως «την πιο καυτή χώρα» στην τεχνολογία και το Σχέδιο Δράσης για την Τεχνητή Νοημοσύνη μας προετοιμάζει για την επιτυχία. Η Κίνα έχει ένα σχέδιο στο οποίο εργάζονται εδώ και χρόνια. Η υλοποίηση της υπόσχεσης της τεχνητής νοημοσύνης για τον δυτικό κόσμο απαιτεί όχι μόνο μια κυβερνητική δέσμευση για ηγεσία, αλλά και τη δημιουργία των συνθηκών αγοράς όπου η αμερικανική καινοτομία θα μπορεί να ανθίσει – ανοιχτή, ανταγωνιστική και προσβάσιμη σε όλους όσοι είναι πρόθυμοι να χτίσουν το μέλλον.
*Ο Simeon Bochev είναι συνιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της Compute Exchange, του πρώτου και μοναδικού ανταλλακτηρίου στον κόσμο για υποδομές τεχνητής νοημοσύνης. Στο παρελθόν κατείχε εκτελεστικές θέσεις στην Apple και την Lambda. Είναι μέλος διοικητικών συμβουλίων οργανισμών, συμπεριλαμβανομένου του Εμπορικού Επιμελητηρίου Pride της Ιαπωνίας, και συμβουλεύει κυβερνήσεις και υποψηφίους προέδρους σχετικά με την τεχνητή νοημοσύνη και την τεχνολογική πολιτική.