Το Business Monitor επέστρεψε στο One Channel για πέμπτη σεζόν, με την πρεμιέρα του το Σάββατο 3 Οκτωβρίου να μας μεταφέρει στο εργαστήριο ΑΙ της KIEFER. Ο Τάσος Ζάχος, CEO/Editor in Chief του - και παρουσιαστής της εκπομπής, συνάντησε τον Χρήστο Πετρόχειλο, ιδρυτή και διευθύνοντα σύμβουλο της KIEFER, σε έναν χώρο όπου εκπαιδεύονται μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης και δοκιμάζονται ρομποτικές εφαρμογές.
Η συζήτηση ακολούθησε τη διαδρομή μιας εταιρείας που ξεκίνησε το 2014 από την ενέργεια και σήμερα επενδύει στην υπολογιστική ισχύ, στα μοντέλα AI και στη ρομποτική. Ανέδειξε, όμως, και τα ερωτήματα που συνοδεύουν αυτή τη μετάβαση. Πόσο έτοιμη είναι η τεχνολογία για να αναλάβει πραγματικές εργασίες; Πού αποδίδει ήδη για τις επιχειρήσεις; Και τι χρειάζεται ώστε η Ελλάδα να παράγει περισσότερες τεχνολογικές λύσεις με εξαγωγικές προοπτικές;
Από την ενέργεια στις εφαρμογές AI και τα ρομπότ
Για τον Χρήστο Πετρόχειλο, η επέκταση της KIEFER στην τεχνητή νοημοσύνη προέκυψε μέσα από τις αλλαγές στον ενεργειακό κλάδο. Η παραγωγή και η διαχείριση ενέργειας απαιτούν πιο εξελιγμένα εργαλεία, ενώ η ανάπτυξη του AI δημιουργεί αυξανόμενες ανάγκες ηλεκτρικής ισχύος και ψύξης.
Σε αυτό το πλαίσιο, η εταιρεία επένδυσε σε υποδομές NVIDIA. Όπως ανέφερε ο κ. Πετρόχειλος, η KIEFER έφερε το πρώτο σύστημα Blackwell στην Ελλάδα και επένδυσε στο πρώτο NVIDIA SuperPOD στη χώρα. Στόχος είναι να αναπτύσσει εφαρμογές με τοπική υπολογιστική ισχύ και διαχείριση δεδομένων, μια επιλογή που συνδέεται με τη λογική του sovereign AI. Όπως εξήγησε, όσο η τεχνολογία εισέρχεται σε σπίτια, επιχειρήσεις και κρίσιμες εγκαταστάσεις, τόσο μεγαλύτερη σημασία αποκτά ο έλεγχος των δεδομένων της.
Μία από τις λύσεις που παρουσίασε ήταν η Sophea AI, με δυνατότητες αναγνώρισης και παραγωγής ομιλίας στα ελληνικά. Ενδεικτική εφαρμογή είναι ένας τηλεφωνικός ψηφιακός βοηθός για μικρομεσαίες επιχειρήσεις και ξενοδοχεία, που θα μπορεί να απαντά σε κλήσεις και να παρέχει πληροφορίες όλο το εικοσιτετράωρο. Η επιδίωξη της KIEFER είναι τέτοιες υπηρεσίες να διατίθενται με χαμηλό κόστος, ώστε να μπορούν να αξιοποιηθούν από περισσότερες επιχειρήσεις.
Στη ρομποτική, η εταιρεία εστιάζει μεταξύ άλλων σε ενεργειακές υποδομές. Εκπαιδεύει ρομπότ για επιθεωρήσεις και θερμογράφηση μετασχηματιστών, συνδυάζοντας τις μετρήσεις με ψηφιακά αντίγραφα εγκαταστάσεων. Έτσι, επιδιώκει να εντοπίζει ενδείξεις προβλημάτων και να υποστηρίζει την προληπτική συντήρηση, σε έναν κλάδο που αντιμετωπίζει έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού.
Η αυτοματοποίηση, ωστόσο, συνοδεύεται από μια σαφή προϋπόθεση. «Σε κρίσιμες υποδομές πάντα πρέπει να υπάρχει ο ανθρώπινος έλεγχος», υπογράμμισε ο Χρήστος Πετρόχειλος, σημειώνοντας ότι η εταιρεία βλέπει μεγαλύτερη κινητικότητα για τις ρομποτικές λύσεις της σε σχέση με άλλες εφαρμογές AI.
Ελληνική τεχνολογία με ευρωπαϊκές φιλοδοξίες
Το επόμενο βήμα της KIEFER αφορά την ευρωπαϊκή αγορά. Ο Χρήστος Πετρόχειλος ανέφερε ότι η εταιρεία έχει ήδη ξεκινήσει δραστηριότητα στην Πολωνία, με επόμενο σταθμό τη Γερμανία και σχέδια επέκτασης στην Ιταλία. Η είσοδος σε κάθε χώρα προϋποθέτει εκπαίδευση των μοντέλων και επίτευξη των επιδόσεων που απαιτούνται για την επιχειρησιακή χρήση τους.
Για τον ίδιο, η Ελλάδα διαθέτει την τεχνογνωσία για να παράγει εξαγώγιμα προϊόντα AI, χρειάζεται, όμως, μεγαλύτερη συμμετοχή νέων ανθρώπων και καλύτερη σύνδεση των σπουδών με τα εργαλεία της αγοράς. Η KIEFER, όπως είπε, διέθεσε επτά ανοιχτά μοντέλα μέσα στο 2026 και σκοπεύει να συνεχίσει, υποστηρίζοντας ότι η πρόσβαση στα μοντέλα ενισχύει τη διαφάνεια και διευρύνει τις δυνατότητες ανάπτυξης.
Παρά τις προοπτικές, ο επικεφαλής της εταιρείας αναγνώρισε τα σημερινά όρια της τεχνολογίας, καθώς ακόμη και μια απλή κίνηση, όπως το να πιάσει ένα ρομπότ ένα ποτήρι, απαιτεί πολλές ώρες εκπαίδευσης. Εκτίμησε, πάντως, ότι το 2027 θα φέρει μεγαλύτερη υιοθέτηση εφαρμογών AI από τις επιχειρήσεις, καθώς τα εργαλεία γίνονται πιο αποτελεσματικά και χρήσιμα στην καθημερινή λειτουργία τους.
Η δική του εμπειρία ανέδειξε και ένα παράδοξο της νέας εργασιακής πραγματικότητας. Συνδυάζοντας τη διοίκηση με τον προγραμματισμό και την εκπαίδευση μοντέλων, παρατηρεί ότι η μεγαλύτερη παραγωγικότητα δεν μεταφράζεται απαραίτητα σε λιγότερη δουλειά. Η δυνατότητα να κάνει κανείς περισσότερα μπορεί τελικά να αυξήσει τις ώρες εργασίας. «Πλέον δεν υπάρχει όριο στην εργασία», σημείωσε.
Δείτε όλη τη συζήτηση εδώ: