Το Μίλτον Κέινς είναι μια αγγλική πόλη, που βρίσκεται στη μέση της διαδρομής μεταξύ Οξφόρδης και Κέιμπριτζ και είναι γνωστή για τους πολυάριθμους κυκλικούς κόμβους της, γεγονός που την καθιστά το ιδανικό μέρος για έναν κόσμο χωρίς οδηγούς διανομής.
Το 2018 η Starship Technologies διέθετε 127 ρομπότ, τα οποία διένυσαν 116.000 χιλιόμετρα κατά τη διάρκεια του έτους.
Πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες αγορές για την Starship Technologies, μια εσθονική startup που ισχυρίζεται ότι έχει λύσει το πρόβλημα της παράδοσης τροφίμων από ρομπότ με χαμηλότερο κόστος από ό,τι με ανθρώπους. Οι σχεδιαστές ρομπότ διανομής αντιμετωπίζουν προκλήσεις παρόμοιες με αυτές που αντιμετωπίζουν οι προγραμματιστές ρομποταξί.
📍Zurich 🇨🇭 Just Eat teste les robots terrestres pour remplacer Uber Eats… En France les sans-papiers vont pas apprécier. Le premier robot va finir sans batterie… ni roues. 🤖🚲🇫🇷 pic.twitter.com/vQGCh6UgNt
— Rafael Sereti (@RafaelSereti) August 23, 2025
Η Starship έπρεπε να κατασκευάσει μια συστοιχία αισθητήρων που τα εξάτροχα οχήματά της, το καθένα με μέγεθος ψυγείου μπύρας, μπορούν να χρησιμοποιούν για να καθοδηγούνται κατά μήκος των πεζοδρομίων, είτε βρέχει είτε έχει ήλιο. Και αυτό το υλικό πρέπει να τροφοδοτεί ένα μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης που μπορεί να επιλέγει αυτόνομα την καλύτερη διαδρομή και να συνεχίζει ακόμα και αν διακοπεί η σύνδεση με ένα κέντρο δεδομένων. Ωστόσο, από ορισμένες απόψεις, τα ρομπότ διανομής έχουν το πλεονέκτημα. Με ένα ρομπότ 35 κιλών που κινείται με μέγιστη ταχύτητα 6 χλμ./ώρα, η ασφάλεια αποτελεί μικρότερο πρόβλημα σε σύγκριση με ένα αυτοκίνητο δύο τόνων που κινείται με 110 χλμ./ώρα σε έναν αυτοκινητόδρομο. Και μια ελαφρώς ανώμαλη διαδρομή δεν θα βλάψει μια πίτσα.
Ωστόσο, ενώ οι εταιρείες ρομποταξί μπορούν να αφήσουν το σχεδιασμό των αυτοκινήτων στους κατασκευαστές (και οι περισσότερες το κάνουν), οι εταιρείες ρομποταχυμεταφορών δεν έχουν αυτή την επιλογή. Η Starship έχει δημιουργήσει μέχρι σήμερα αρκετές γενιές οχημάτων. Ως αποτέλεσμα, διαθέτει αρκετά δεδομένα για να βελτιστοποιήσει τα νεότερα μοντέλα όσον αφορά την ανθεκτικότητα και τη δυνατότητα επισκευής. Τα οφέλη μπορούν να προέλθουν από απρόσμενα μέρη, λέει ο Ahti Heinla, συνιδρυτής (ο οποίος συνίδρυσε επίσης το Skype, μια υπηρεσία βιντεοκλήσεων μέσω διαδικτύου που αγοράστηκε από τη Microsoft για 8,5 δισεκατομμύρια δολάρια το 2011).
Μικρότερο κόστος για τα ρομπότ-ντελιβεράδες
Η τελευταία σειρά ρομπότ της Starship φορτίζεται ασύρματα, για παράδειγμα, κάτι που είναι ταχύτερο και μειώνει τη φθορά στις θύρες φόρτισης. Μετά από 12 χρόνια τέτοιων σταδιακών βελτιώσεων, λέει ο κ. Heinla, το κόστος κάθε παράδοσης είναι πλέον «σημαντικά χαμηλότερο» από το κόστος πληρωμής ενός ανθρώπου για να την κάνει. Η Starship στοχεύει σε κόστος μικρότερο από 1 λίρα (1,34 δολάρια) ανά παράδοση. «Δεν έχουμε φτάσει ακόμα εκεί, αλλά δεν απέχουμε πολύ», λέει ο κ. Heinla.
Το 2018 η εταιρεία διέθετε 127 ρομπότ, τα οποία διένυσαν 116.000 χιλιόμετρα κατά τη διάρκεια του έτους. Μέχρι το 2025 διέθετε 2.414 ρομπότ, τα οποία κάλυψαν 5,2 εκατομμύρια χιλιόμετρα.
Κατά τη διάρκεια αυτής της πορείας, σύμφωνα με την εταιρεία, έχει μειώσει τις ανθρώπινες παρεμβάσεις ανά χιλιόμετρο κατά τα επτά όγδοα. Παρόλα αυτά, σε αυτή την κλίμακα, σπάνια προβλήματα, όπως η βλάβη ενός ρομπότ στη μέση του δρόμου, συσσωρεύονται. (Η λύση; Ένας απλός εφεδρικός υπολογιστής σχεδιασμένος αποκλειστικά για να το μεταφέρει στην άλλη πλευρά.)
Τα μικρά εξατροχικά οχήματα ενδέχεται σύντομα να αλλάξουν την όψη των πόλεων. Θα μπορούσαν επίσης να κάνουν τους ανθρώπους να αισθάνονται λίγο πιο θετικά απέναντι στην τεχνητή νοημοσύνη; Πιθανότατα όχι, ειδικά αν είστε ένας άνεργος ντελιβεράς όπως επισημαίνει ο Economist.
Από την άλλη πλευρά, στη Φινλανδία, τη μεγαλύτερη αγορά της Starship, ένας διευθυντής του συνεργαζόμενου με τη νεοφυή επιχείρηση σούπερ μάρκετ αναγκάστηκε να παρακαλέσει τους συμπονετικούς περαστικούς να μην σηκώνουν τα ρομπότ από τους χιονισμένους σωρούς όταν κολλάνε — μήπως τραυματιστούν προσπαθώντας να τα… σώσουν.