Το Jojo Rabbit (ή στα ελληνικά «Τζοτζο») ήταν μία από τις εκπλήξεις στα φετινά βραβεία Όσκαρ. Είναι υποψήφιο για βραβείο Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας για το 2020 (δείτε όλες τις υποψηφιότητες εδώ). Η ιστορία είναι αρκετά συγκινητική, είναι όμως αυτό που λέμε “οσκαρική ταινία”; Θα το αναλύσουμε παρακάτω.
Περιγραφή της ταινίας:
«Ο Τζότζο, είναι ένα μοναχικό αγόρι από τη Γερμανία του οποίου η ιδέα για τον κόσμο αντιστρέφεται, όταν ανακαλύπτει ότι η μητέρα του κρύβει ένα νεαρό Εβραίο κορίτσι στη σοφίτα τους. Με μοναδική βοήθεια από τον φανταστικό του φίλο, Αδόλφο Χίτλερ ο Τζότζο θα πρέπει να αντιμετωπίσει τον τυφλό φανατισμό του».
Οι μεγάλες δώσεις χιούμορ σε συνδυασμό με πολύ σοβαρά μηνύματα δεν θα είναι στο γούστο του καθενός. Η γραφή του Taika Waititi φάνηκε να πέτυχε τον σκοπό της στο Thor: Ragnarok που έλαβε εξαιρετικές κριτικές και έκανε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία. Είναι όμως ιδανική και για το συγκεκριμένο concept;
Καθώς η ταινία συμπεριλαμβάνει μικρά παιδιά, είναι σχεδόν υποχρεωτικό να έχει ανάλαφρο κλίμα. Για πολλούς, αυτό μειώνει την σοβαρότητα της ταινίας και την σκηνοθετική της αξία. Εάν συμφωνήσατε με την νίκη της ταινίας «Η Μορφή του Νερού» του Γκιγιέρμο ντελ Τόρο ως Καλύτερη Ταινία της Χρονιάς για Όσκαρ για το 2018, τότε αυτή η ταινία είναι για εσάς. Εάν αντιθέτως σας φάνηκε πολύ γλυκανάλατη και όχι αρκετά αριστοτεχνική για να κερδίσει το αγαλματίδιο, τότε θα καταλάβετε ακριβώς πως νιώθουμε για το «Τζότζο».
Το μήνυμα; Ξεκάθαρο. Η ταινία μας θυμίζει ότι στην πραγματικότητα δεν διαφέρουμε πολύ από αυτούς που θεωρούμε εχθρούς μας. Δείχνει ότι ο φανατισμός μπορεί μόνο να μας χωρίσει. Έξυπνοι διάλογοι, καλοσχεδιασμένο story telling και καλές ερμηνείες είναι αρκετά για να μας κάνουν να απολαύσουμε την ταινία.
Τα προβλήματα με την ταινία
Η ιστορία μας διαδραματίζεται στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Είναι μία πολύ καλή ευκαιρία να αναδειχτούν τα προβλήματα του ρατσισμού με ένα παράδειγμα που θα μπορούσε κάλλιστα να είναι βγαλμένο από τη ζωή. Ωστόχο, έχουμε δει τόσες πολλές αντιρατσιστικές ταινίες με θέμα τον συγκεκριμένο πόλεμο που δεν είμαστε σίγουροι αν το «Τζότζο» θα μας ωθήσει στις κινηματογραφικές αίθουσες. Οι ναζί είναι κακοί, το καταλάβαμε 4 ταινίες πριν.
«Δεν είσαι ναζί Τζότζο. Είσαι απλά ένα 10χρονο αγόρι που του αρέσουν οι στολές και θέλει να νιώθει ότι ανήκει κάπου» λέει η εβραιοπούλα στον μικρό λάτρη του Χίτλερ.
Συμφωνούμε όλοι ότι η ταινία είναι πολύ ευχάριστη και ότι θα περάσετε ωραία στο σινεμά βλέποντάς την. Είναι όμως τόσο καλή ώστε να κατατάσσεται μεταξύ των καλύτερων ταινιών της χρονιάς; Για πολλούς αποτελεί το φαβορί για το Όσκαρ. Αυτό που λείπει είναι η ένταση και η δυναμική που θα είχε μία ταινία με ενήλικες. Εάν το συγκρίνουμε με ταινίες με αντιπολεμικό μήνυμα που διαδραματίζονται στον Β’ Π’Π’ όπως το «Η Ζωή Είναι Ωραία» ή το «Η Λίστα του Σίντλερ» καταλαβαίνουμε πως πρόκειται για μία ταινία που θα ξεχαστεί γρήγορα. Εν κατακλείδι, το “Jojo Rabbit” είναι μία πολύ καλή ταινία με όμορφο μήνυμα και όλη την διάθεση να μας ψυχαγωγήσει. Δεν είναι όμως αριστουργηματική.
Πρέπει να γίνει σαφές ότι το Γ’ Ράιχ δεν ήταν ούτε αστείο, ούτε ευχάριστο, ούτε χαριτωμένο.
Δείτε παρακάτω το τρέιλερ της ταινίας
[embedded content]